Mevzular (Oğuzhan Uğur)


En tehlikeli insan bahaneleri olan insandır.

Mevzular (Oğuzhan Uğur)

Bir insan, yalan yanlış öğrendiği bir bilgiye ya da yalan bir fikre bağlanırsa eğer ve başka bir insan onun bağlandığı fikrin ya da bilginin yalan olduğunu ona gelip anlatırsa, yalana kanan insan, o yalanlara daha çok bağlanırmış.

Bu konuyu en iyi Buda’nın anlattığı bir hikayeyle örneklendirebiliriz. Bir adam eşini kaybediyor, yalnızca bir oğlu kalıyor hayatında. Bütün hayatını oğluna adamış. Bir gün oğlunu evde bırakıp odun kesmeye ormana gidiyor. Adam ormandayken eşkıyalar köyü basıyor, bütün köyü yakıyorlar, adamın çocuğunu da kaçırıyorlar.

Adam dönüyor köyüne, köy yanmış kül olmuş. Umutsuzca oğlunu arıyor. Köy meydanında yanmış bir çocuk cesedi görüyor. O cesedi oğlu zannediyor. Alıyor yanmış cesedi ve tamamen yakıyor. Onların adetlerine göre öyle. Küllerini ufak bir çuvala koyup sırtına asıyor. O çuvalı sırtında taşıyor “oğlum” diye.

Yıllar geçiyor, kaçırılan çocuk eşkıyaların elinden kurtuluyor ve tabii babasını arıyor doğal olarak. Çocuk, zorluklar içerisinde upuzun bir yol kat edip köye tekrar ulaşıyor. Köy eski haline dönmüş, evler yeniden yapılmış… Büyük bir sevinçle gidiyor, başlıyor kapıyı çalmaya. “Baba, ben geldim.” Diyor.

Baba ne demiş biliyor musunuz? “Alay etme benimle, benim oğlum öldü. Defol!” Çocuk zorlamış, birkaç kez daha dönmemek üzere çekip gitmiş.

Buda, bu hikayeyi anlattıktan sonra başına öne eğmiş ve ne demiş biliyor musunuz? “Eğer bir fikre, mutlak gerçekmiş gibi sarılırsanız, gerçeğin kendisi gelip kapınızı çaldığında, o kapıyı açıp gerçekle yüzleşme cesaretiniz kalmaz.”

Yukarıda kitaptan küçük alıntılar var. Aşağıda ise kitabın arka kapağını okuyabilirsiniz.

Dünya’da ve Türkiye’de olup biten tarihi ve güncel olaylara bir de Oğuzhan Uğur’un hicivle karışık yorumlarıyla bakmak ister misiniz? Dünyada ne oluyor, ne oldu ve neler olacak? Bu tarz sorulara meraklıysanız, bu kitap sizin için bir arşiv niteliğinde olacak.

“Biz eskiden sokakta enerjimiz bitene kadar oyun oynardık, şimdiki çocuklar tabletin şarjı bitene kadar oyun oynuyorlar. (…) Ben birinin zihnine girip kendi fikirlerimi yerleştirmek istemiyorum, ben sadece bu taraftan da bakın diyorum. (…) Ezberlemeyeceksiniz, anlayacaksınız formül bu. (…) Soru sormaya devam etmek iyi bir şeydir. Kötü olan, cevapları görmezden gelmektir. (…) Eskiden yeteneğini keşfettiğimiz insanları ünlü ederdik, şimdiyse ünlü olduktan sonra yeteneklerini keşfetmeye çalıyoruz. (…) En tehlikeli insan, bahaneleri olan insandır.”

  •   

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.